Browar

Łyk historii

Historia Browaru Grudziądzkiego sięga roku 1850, gdy został on założony na terenie folwarku Fijewo. W 1851 roku wszedł we władanie rodziny Chales de Beaullieu i stał się częścią majątku ziemskiego Kunterstein.

Zakład został rozbudowany i zmodernizowany w 1876 roku, gdyż produkcja rozszerzyła się na skalę przemysłową. Od tego czasu widniał pod nazwą Browar Kuntersztyn i istniał do II wojny światowej.

W roku 1960 Browar w Grudziądzu został częścią Zakładów Piwowarskich w Bydgoszczy. Niestety w 2001 roku Zakład został zamknięty.

Po latach nieobecności, na grudziądzki rynek znowu wkracza Browar Grudziądz, który powstał w Hotelu – Restauracji RAD w Grudziądzu. Na tę okoliczność, dotychczasowa Sala Bursztynowa, przeobraziła się w przytulną i klimatyczną salę/przestrzeń, na której unosi się zapach świeżo warzonego piwa.

Jak warzymy piwo

PIWNY SŁOWNICZEK

Birofil – entuzjasta piwa

Brzeczka– słodki ( przy wyższych stężeniach bardzo gęsty) roztwór będący rezultatem zacierania słodu

Chmiel – roślina pnąca z rodziny konopiowatych. Współcześnie w zdecydowanej większości używana w formie granulatu z przetworzonej szyszki.Odpowiada za goryczkę i aromat piwa, ale też działa jako naturalny konserwant, gdyż posiada właściwości antyseptyczne.

Dekokcja – metoda zacierania słodu. Polega na odbieraniu części zacieru, podgrzaniu i ponownym dodaniu do głównej mieszaniny. Proces ten często powtarza się kilka razy na tę samą warkę. Używany w naszym browarze.

Dojrzewanie – okres czasu, w którym piwo nabiera pełni swojego bukietu smakowo-zapachowego po fermentacji.

Drożdże – grzyby odpowiedzialne za wytworzenie alkoholu w piwie. Rozkładają cukry słodowe z brzeczki na alkohol i dwutlenek węgla.

Fermentacja –  rozkład cukrów fermentowanych przez drożdże. W jej wyniku powstają w zbliżonych proporcjach alkohol i dwutlenek węgla. Wyróżniamy dwie metody fermentacji: górną (Ale) oraz dolną ( Lager).

Filtrowanie brzeczki – oddzielenie brzeczki od młóta ( stałych resztek słodu) przed gotowaniem brzeczki

Kadź filtracyjna – zbiornik , w którym przeprowadza się filtrację brzeczki. Polega na oddzieleniu cieczy od ciał stałych występujących w zacierze.

Kocioł warzelno- zacierny – zbiornik, w którym odbywa się w pierwszym etapie zacieranie ziarna a po przeprowadzeniu filtracji również gotowanie brzeczki.

Napowietrzanie brzeczki – dostarczenie do brzeczki tlenu w celu zapewnienia drożdżom lepszych warunków fermentacji.

Słód – skiełkowane i wysuszone ziarno najczęściej jęczmienia lub pszenicy.

Śrutowanie – mielenie ziarna słodu w celu przeprowadzenia lepszego procesu zacierania i filtracji. Ważne, aby łuska była jak najmniej naruszona.

Tank fermentacyjny – zbiornik, w którym przeprowadza się fermentację.

Warka – ilość brzeczki w następstwie piwa uzyskanego z jednorazowego warzenia.

Warzenie ( gotowanie) – gotowanie brzeczki w kotle warzelnym. Podczas warzenia dodajemy ( nie zawsze) chmiel. Gotowanie usuwa niepożądane białka i inne związki z brzeczki oraz sterylizuje piwo.

Whirlpool – kadź wirowa , w której zachodzi proces wirowania brzeczki po jej gotowaniu, mający na celu skupienie osadu w postaci stożka na środku kadzi. W konsekwencji uzyskuje się czystą brzeczkę do fermentacji.

Wymiennik ciepła – urządzenie wykorzystywane do szybkiego schłodzenia brzeczki po gotowaniu.

Wysładzanie – dolewanie gorącej wody do kadzi filtracyjnej w celu wypłukania pozostałości cukrów z młóta. Powoduje to uzyskanie lepszej wydajności.

Zacier – mieszanina śrutu słodowego i gorącej wody, z której powstaje brzeczka.

Zacieranie – rozkład cukrów złożonych przez enzymy zawarte w słodzie. Odbywa się w temperaturach od 62-72 stopni Celsjusza.

Zasyp – określenie ilości słodu użytego do uwarzenia danej ilości piwa.